martes, 30 de marzo de 2010

Su Ta Gar - Munstro Hilak - 1993



Ale, beste disko bat.

Duela pare bat hilabete Only Heavy Metal foroan, nere aburuz Su Ta Gar-en 2 disko hoberenak direnak igo nituen [Jaiotze Basatia (1991), Hortzak Estuturik (1992)] eta nolabaiteko ordena jarraitzeko diskografia betetzeko garaian, euren historiari kasu eginez (oraingoz dvd, kontzertu eta abarrak alde batera utzita), Munstro Hilak (1993), beraien 3. diskaren txanda da.

Disko hau besteengandik zeharo desberdina da. Hasteko, beti bezala produkzio aldetik aldaketa dexente daude: gitarren distortsio maila, bonboa gehiago entzuten da, ahotsaren aldaketa... Betiko gauzak. Musikaren arloan, esan liteke esperimentazio dexente egin zutela abestiak konposatzerakoan. Ez musika progresiboaren etiketa jartzeko maila beste, baino diskoa entzuterakoan, erritmoak eta gitarren konposizioak edonor harrituko luke beraien eboluzioaren jakinaren gainean badago. Ez da espero daitekeena, ez da ohikoena. Ez da thrash-speed metala jorratzen duen talde batengandik espero daitekeena. Ala eta guztiz ere, oso disko ona da. Tematika aldetik, betikoa: egoera politikoa, industrializazioa (diskoaren azaleko munstroak hori adierazi nahi du), mitologia apur bat inposaturiko erlijioarekin nahasturik... Suta %100. Beti bezala, Gorosabelek argi eta garbi uzten digu 6 soken artean gitarrista handienekin konparatu daitekeela (Steve Vai, Malmsteen, Satriani, Schenker...). Xabik gitarra erritmoa darama. Asierrek baxuarekin harritu egiten du bat-bateko inprobisazio txikiekin eta Borxak sekulako lana egiten du disko osoan zehar. Beste guztietan baino hobeagoa esango nuke.

Disko honen ondoren Borxaren istripua dator eta horrek dexente kakaztuko du egoera. Baina utzi dezagun hori hurrengo baterako.


Abestiak:
  1. Denak itsuak ote?
  2. Gizateriaren heriotza
  3. Lanik zailena
  4. Denborak
  5. Ia ba espabila
  6. Munstro hilak
  7. Basajaunaren eremuan
  8. Eskutitza
  9. Prest al zaude?




Su Ta Gar - Munstro Hilak - 1993 OHM (emule)

Iraupena: 42 min.
Kalitatea: 320 kbps
Tamainua: 91 MB

Jaitsi! Ez du hozka egiten, nahiz eta hori saldu nahi diguten.



· · · Mrtzl · · ·

viernes, 26 de marzo de 2010

Matrize famatua


Noizbait gertatu al zaizue telebistan ikaragarri gustuko duzuen filme baten iragarkia ikusi eta segituan ordenagailura joan izana filme hori ikustea bere jarraipenekin batera?

Ba niri beti gertatzen zait berdina. Kasu honetan The Matrix izan da horren erruduna. Eta partzialetarako ikasteko nituen planak zapuztu dizkit. Kabendio.

The Matrix trilogia itzela da. Sekulakoa. Harrigarria. ... (beste antzeko hamaika adjektibo hemen).


1999an atera zen zineetan, nik ordea, lagun baten etxean ikusi nuen. Garai hortan 9-10 urte izango nituen (ez dakit ze urtetan izan zen) eta imajina ezazue zer nolako aurkikuntza izan zen niretzat. Tiroz eta burrukaz beteriko pelikula bat, bullet-time ospetsua eta argumentu moduan, 9-10 urteko ume bati ulergaitza zaion istorio bat.Hortik 4 urtera, 2 jarraipenak etorri ziren (Reloaded, Revolutions), lehenengo pelikulak sorturiko galderak erantzuteko eta beste batzuk egiteko. Ondorio moduan, trilogia ondo ulertzeko sekulako gogoetak egin behar dira, paranoia sakon batean murgildurik, filmean zehar aurkezten diren ideiak ulertzeko. Filosofia hutsa. Pura y dura.

There is no spoon

There is no spoon 2

Askok fantasmada bat dela diote, baina esan bezala, filosofia hutsa eta paregabeko akzioa elkartzen dituen paregabeko filmeak dira. Egia da Reloaded eta Revolutions ez direla lehenengoa bezain onak. Jendeak dio bigarrenaren kalitatea ez dela maila berdinekoa eta hirugarrena okerrena da. Hala da. Baina arrazoi hori ez da nahikoa jarraipenak ez ikusteko. Pakete bat osatzen dute eta trilogia bezala, hirurak ikusi behar dira. Bestela, ea zeinek ikusi duen El Padrinoren lehen zatia eta urrengoak ez. Ba berdintsua da.

Hasiera batean, adinagatik seguraski, akziozko beste pelikula bat zen. Denboraren poderioz, eta naturala den bezela, pertsona hazi egiten da, gauzen zergatiei buruz galdetzen hasten da, eta Matrix berriz ikusi nuenean, gauzak ulertzen hasi nintzen. Trilogia berriz ikusi, gogoeta sakonagoak egin, berriz ikusi, berriz gogoetak egin... Cuando haces pop, ya no hay stop.

Badaude animaziozko laburmetraiak (adb.: Animatrix) pelikulak hobete ulertzen laguntzen dutela. Ez ditut ikusi, baina erraz konpontzen den problema bat da (ez mekanika klasikokoak bezala).

Filmari buruz gehiago jakin nahi baduzue hasi wikian begiratzen, jarraitu interneten bilatzen, bukatu filosofia irakurtzen.

Eta oraindik ez baduzu trilogia ikusi, estas muy tonto.



· · · Mrtzl · · ·

jueves, 11 de febrero de 2010

Eraso! - Kontra - 2005



Eraso! taldea 1996an sortu zen. Sergio (kitarra eta ahotsa), Nestor (kitarra), Amaiur (baxua) eta Javik (bateria) osatzen zuten taldea, baina lehenengo aldaketa segituan etorri zen. Javi bateria joleak taldea utzi zuen eta bere ordez Iñigo sartu zen. 2003an Grisez Bustitako Egunak kaleratu eta honen biraren ondoren Amaiurrek taldea uztea erabaki zuen eta Ander hartu zuten baxu jole moduan.

14 urte hauetan 4 disko [Erantzunik gabe (1999), Oraina eta geroa (2001), Grisez bustitako egunak (2003), Kontra (2005)] eta 2 maketa [Guztiaren arabera, Gaua] kaleratu dituzte. Azken urteotan disko berria prestatzen ari direla dirudi.

Eraso!-k fama handia duten taldeekin batera jo du urteetan zehar: Slayer, Sepultura, Machine Head... Kontzertu ugari eman dituzte Euskal Herrian zehar, baita Espainian eta Austriaraino ere iritsi dira.

Taldearen eboluzioa nabaria eta onerakoa izan da. Haserako doinu gordinak doinu melodikoagoak bilakatu dira. Errealitatearekiko etsipena, tristezia eta horrelako sentimenduek duten agerpena beraien letretan "emo" ikutua ematen diotela dio jendeak, baina doinuak rock gogorraren eta metalaren izaera mantentzen dute.

Denbora pasa ahala, abesti hobeagoak, txukunagoak, landuagoak sortu dituzte, Kontra beraien azkeneko diska, beraien lan hoberena bihurtuz (nere aburuz). Horregatik diska hau entzutearen gomendioa.

Kontra diskaren kantu guztiek izpiritu berbera daramate, ardatz berbera jarraitzen dute. Ez dago kanturik soberan. Riff boteretsuak eta melodia ederrak nahasten dira baxua laguntzaile moduan (ia-ia beti bezala) eta bateriaren ritmoak sekulako indarra ematen dio. Edozein kantuk agerian uzten du diskaz espero daitekeena.





Oso diska ona da, metala edo rocka gustuko dutenentzat oso gomendagarria.

Beraz, jaitsi ezazue, gratis da ta!

Eraso! - Kontra - 2005 OHM (emule)


· · · Mrtzl · · ·

viernes, 5 de febrero de 2010

Apokalipsiaren hasiera




Beste blog bat. Bat gehiago interneten. Bat gehiago munduan, eguzki sisteman, galaxian, unibertsoan. Blog hau gabe denak berdin jarraituko luke, eta blog honekin denak berdin jarraituko du. Beraz, ongietorriak izan zaitezte Heriotzaren Semera. Muajajajaja.

Denbora asko pasa da blog bat sortzeko ideia izan nuenetik. Gaur, termodinamika ikasteaz aspertuta, azkenean erabakia hartu det. Egunak pasako dira urrengo sarrera idatzi aurretik, ez baitaukat beste batzuk bezainbeste inspirazio, ez gogo, ez denbora. Akaso azkeneko hau bai, baina ez hemen xahutzeko. Gainera, zoritxarrez, azken azterketa daukat 9an. Gainditzeko esperantza gutxi, baina bueno. C'est la vi. Eta bloga txukundu behar dut. Ez dut gustoko orain duen itxura.

Gauza askori buruz hitz egingo dut blog honetan: musika, pelikulak, serieak, jokuak, fisika, bizitza, existentzia eta beste hainbat "paja mental".

Beste asmo bat ere badu blog honek. Musika "konpartitzea" interneteko mando famatuenaren bitartez. En cristiano, Emule. Eta bide batez, SGAE-ri izorratzen jarraitzeko.

"Por si no nos vemos luego: Buenos días, buenas tardes y buenas noches."

Mrtzl.